AYVALIK
TURIZAM
HISTORIJAT
ayvalik-sarimsakli-plaji-1-818x490.jpg
20953n-fgwer-jpg.png

Ayvalik - zapadni Anatolijski grad koji

svojom ogromnom plažom grli pjenušavo

Egejsko more. Otoci kao da su prosuti po

njemu, prirodno su čudo sa svojim

jedinstvenim koralnim grebenima i

uvalama integriranim zelenilom.

 

Ayvalık je šarmantan grad na obali

Egejskog mora, u provincije Balıkesir.

Ayvalık je privilegirani grad koji se ističe

svojim plažama, historijom, prirodom,

kulturom, arhitektonskom strukturom,

kulturom hrane, vodenim sportovima i

bogatstvom strukture morskog dna.

Magično more i ljepota u oku posmatrača, neki bi rekli.

 

Ayvalık je turistički raj koji čeka da bude otkriven sa svojim jedinstvenim uvalama i religijskom arhitekturom, koja je poput muzeja na otvorenom. Građavinska i vjerske arhitekture datira još iz 1850. godine gdje je borove šume grle more.

 

Plaže Ayvalık-a poznate su širom svijeta kao jedne od najvećih, sa kristalno čistim morem, pijeskom, te okupanim suncem. Svakodnevno su na raspolaganju izleti brodom gdje možete istražiti jedinstvene uvale Ayvalık-a. Dane provodite u uživanju u moru i suncu na plažama Sarimsakli i Altinova, a zalazak sunca doživite u jedinstvenom ambijentu i gurmanskom užitku u Devil Sofrası. Ayvalık nudi i savršen odmor za ljubitelje vodenih sportova, te tako ljubitelji ronjenja mogu roniti tokom cijele godine i vidjeti crvene koralje pod morem i mnoga druga morska bogatstva i prostranstva. Ayvalık je nezamjenjivo mjesto za jedrenje i surfanje svih posjetioca. Bogata flora i fauna, koje ga čine najvećim parkom prirode u Turskoj, svima će pružiti tračak raja na zemlji.

 

 

 

 

 

Ayvalık, koji ima veliki potencijal na polju turizma,

odredište je koje se uvelike razlikuje u pogledu

turističkih aktivnosti.

 

Prvo što vam padne na pamet u ovom popularnom

turističkom gradu je privlačnost za one koji traže

plaže na pijesku, savršeno more i sunce na

najvećoj plaži Sarimsakli. Svojom vulkanskom,

nelijepljivom, posebnom strukturom pijeska, koja

se formirala u geološkim razdobljima u kilometrima

dugom i širokom plažom Sarimsakli, je tačka na

kojoj se spajaju bistre egejske vode i pruža

prostrani obalni odmor. Zlatno-žuti pijesak koji seže do dubokih tačaka mora, plaže na otoku Alibey, odnosno Cunda, plaža Duba, plaža Altinova, plaža Sarimsakli, obale Badavuta i netaknuti, skriveni uglovi čine užitak za posjetitelje svih kultura, svih dobnih skupina, svakog načina života.

 

Područja za šetnju, biciklizam i rekreaciju nisu jedine pogodnosti. Oni koji traže više, biće opčinjeni kulturom, ulicama s nostalgijom zbog svojih arhitektonskih građevina, prozorima zgrada koje mirišu na historiju i svaki svoju priču čuva, atraktivnostima različitih boja i različitih tekstura kad skrenete u svaki i najmanji kutak Ayvalık-a.

 

Ayvalık, koji ima više od 35 kilometara obale Egejskog mora, ima na desetke prirodnih uvala za ljubitelje jahti i brodica, kao i lučkim poslovima poput Ayvalık Setur Marina, Sadan Yacht

Slipway. Ayvalık, koji posljednjih godina ima važan potencijal u krstarenju, nudi mogućnosti istog za nekoliko desetaka tisuća turista, posebno na otoka Lezbosa u Grčkoj.

 

 

KUHINJA

 

Svojim geografskim i prirodnim uslovima sjeverna

egejska regija jedno je od rijetkih mjesta na kojima

se održava kultura mediteranske kuhinje. Posebno

biljna predjela, jela od maslinovog ulja, plodovi

mora i ukusna jela kretskog porijekla, poznata

su u zemlji i inostranstvu. Gosti koji dolaze, uživaju

u okusima tih jela.

 

Turska je važan pokazatelj mediteranske kuhinje

koji se nalazi u Sjevernoj egejskoj regiji, a to je

došlo do izražaja u pogledu gastronomskog turizma i Ayvalik kuhinje. Kombinirajući svoju jedinstvenu i različitu prehrambenu kulturu, Ayvalık kuhinja ima bogat potencijal na polju gastronomskog turizma.

 

 

POLJOPRIVREDA I INDUSTRIJA

 

 

Privreda regije uveliko ovisi o maslinama i turizmu. U Ayvalık-u postoje industrijski objekti za proizvodnju sapuna i maslinovog ulja, gdje je 70% zemlje maslinik. Turska je jedna od vodećih svjetski proizvođača maslinovog ulja. Čak i u Španiji, koja je jedna od zemalja koja proizvodi najkvalitetnija masljnova ulja, mjesto maslinovog ulja Ayvalık-a nalazi se na gornjim policama.

Osim maslina, u Ayvalık-u se uzgajaju i proizvodi poput pamuka, pinjola i mandarina. Grožđe, uzgajano u selu u regiji Bağyüzü, poznat je proizvod širom svijeta. Osim toga, regija Altınova, u pogledu plodnosti tla, ima poljoprivredno zemljište pogodno za uzgoj svih vrsta voća i povrća. Riblji restorani također su važan izvor prihoda regije.

 

 

SVETA MJESTA

 

 

Ayvalık je ugostio različite civilizacije u svojoj duboko

ukorijenjenoj prošlosti. Svaka kuća ima svoju priču,

na svako malo ćete naići na crkve, samostani i

džamije. Dok neke od ovih građevina još uvijek stoje,

kod nekih je ostalo samo nekoliko fragmenata zida,

koji su uspjeli preživjeli do današnjih dana.

 

Samo neke od povijesnih građevina su džamija

„Çınarlı“, crkva „Ayazma“, manastir „Ayışığı“, crkva

„Profita Iliyas“, „Ayos Dimitriyos“, crkva „Taksiyarhis“,

džamija „Ayos Yannis“ ili kako je još zovi „Saatli

džamija“, crkva „Meryemana“, džamija „Ayos Yorgis“,

odnosno „Çınarlı džamija“, crkva „Kato Panaya“,

„Hayrettinpaşa“ džamija, džamija „Ane faneyaya“,

džamija „Faneya, „Panaya“ crkva, manastir „Ayiu

Nikolau“, manastir „Aya Paraskevi“, manastir „Lamlı“,

manastir „Leka Panaya“, Čuvajući samostan Djevice

Marije, manastir „Apostolos“, manastir „Ostrva

golubova“, manastir „Profita Iliya“, manastir „Kizlar“,

te mnoge druge.

 

 

OTOCI

 

 

Regija Ayvalık ima oko 22 mala otoka. Najveći od

tih otoka je otok Alibey, odnosno otok Cunda koji

je mostom 1964. godine povezana s otokom Lale,

a potom i sa okružnim središtem države. Jedan

od tih mostova je prvi takav most u Turskoj. Svi

otoci regije Ayvalık, osim otoka Alibey, odnosno

Cunda, proglašena su nacionalnim parkom 1995.

godine i naseljavanje na iste je zabranjeno.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Regija Ayvalık je poznata i kao „Kidonia“, što je u doba

antike imalo značenje divlje dunje. Smatra se da su

prvi stanovnici regije mogli potjecati iz kidonskog sela

Lezbos ili regije Kydonies s Krete. Ime „Kydonie“,

odnosno Ayvalık, koristi se još od 330. godine prije

Krista.

 

Regija Ayvalık je jedna od regija s visokim turističkim

potencijalom, sa svojim prirodnim ljepotama, plažama,

povijesnim i kulturnim mjestima, klimom i otocima. Uz

prirodne ljepote regije, urbana struktura je obilježena

neoliklasnim primjerima drevne arhitekture u središtu

regije Ayvalık i na otoku Alibey, odnosno Cunda, te

također obogaćuje turističku ponudu. Kao što smo

već naveli, regija izgleda kao muzej na otvorenom.

Osim toga, drevni gradovi u okolnim pokrajinama i

okruzima također su od velike važnosti u smislu

turizma.

 

Ayvalık je važan dio u historiji Turske. Regija je stvorila

jedinstven duh sa svojom bogatom historijom,

jedinstvenom prirodom, kulturnim potencijalima,

proizvodima vrijednih brandovia, izvanrednom kuhinjom i civiliziranim ljudima. Iz tog razloga, ona je uvijek bila na vrhu turističkih i kulturnih odredišta, te i dalje održava tu superiornost.

 

 

AYVALIK U DREVNA VREMENA

 

U drevna vremena, otoci regije Ayvalık zvali su se Hekatonisa. Ovo ime je došlo od najvećeg otoka, Nesosa (Moshonisi, Cunda ili otok Alibey), od Apolona, poznatog i kao glavni bog drevnog grada Nesosa. Osim Nesosa, na Apollo otocima su postojala drevna naselja Kalkije, Pordoselene i Kydonia. Iako su drevni izvori Chalkis govorili o Pordoseleneve Nasos, Plinius, koji je pisao o Kydoniji, izvijestio je da ima poznati izvor tople vode koji teče samo ljeti. Halkidi i Pordoselene nestali su iz ova četiri drevna grada, ali Kydonia i Nesos su preživjeli kao Ayvalık i otok Alibey, odnosno Cunda.

 

 

AYVALIK U VRIJEME OSMANSKOG CARSTVA

 

Urbana arhitektura dobila je svoj oblik u doba Osmanskog carstva. Uspostava današnje regije Ayvalıka podudara se s godinama 1430-1440. Regija je u to vrijeme uspostavljena na brdu iznad luke. Osmansko carstvo osnovalo je mornaričku bazu na otoku Alibey. Kasnije su se Grci počeli naseljavati u gradu i uskoro nadmašili tursko stanovništvo. Prvi put se regija Ayvalık spominje u osmanskim izvorima u ediktu objavljenom 1772. godine. Vjeruje se da je ovaj edikt donio

Cezayirli Hasan-paša, koji je došao u Ayvalık kada se vraćao iz bitke s ruskom mornaricom 1770. godine. Nakon toga je postao njegov veliki vezir.

 

Regija Ayvalıka je bila područje u kojem su od 1789. godine nemuslimani živjeli i ta se struktura stanovništva nastavila sve do Grčkog ustanka 1821. godine. Kao rezultat ovog ustanka, stanovništvo Ayvalık-a je evakuirano, a 1840. godine izgrađena je četvrt Karesi Sancağı. Iako je Grcima bilo dopušteno da se po završetku rata vrate, oni to nisu učinili a regija nije mogla povratiti svoju bivšu vitalnost.

 

U francuskom godišnjaku iz perioda 1900.-1914. se nalaze informacije o tadašnjoj socijalno-ekonomskoj strukturi Ayvalıka a u kojoj piše: "Ima 30.000 stanovnika. Regija izvozi maslinovo ulje, vosak, autohtonu svilu, vino, sapun, te uvozi šećer, kafu, vunu, pamučnu tkaninu i sirovu kožu. Ujedinjeno Kraljevstvo Francuska, Velika Britanija i Irska, Austro-Mađarsko Carstvo i Kraljevina Italija imaju svoje konzulate u ovoj regiji. Istovremeno, u regiji se nalaze akademija, opća bolnica s apotekama kao i dva hotela."

 

 

AYVALIK U VRIJEME RATA ZA NEZAVISNOST DRŽAVE TURSKE

 

Regija je došla pod grčku vlast 29. maja 1919. godine okupacijom Izmira nakon Prvog svjetskog rata. Prvi metak u Anatoliji nakon invazije ispalio je zapovjednik Ali Çetinkaya, komandanta 172. puka. To stanje trajalo je do 15. septembra 1922. godine. U Ugovoru Lausanne, koji je potpisan 24. jula 1923. godine, navedeno je, da u skladu razmjene stanovništva između Grčke i Turske, otoci Krit i Lezbos će pripasti Turskoj a pripali su u ovoj regiji. Ayvalık postaje regija države 19. maja 1928. godine. Ayvalık, koji je primjer odanosti i poštovanja prema svojim herojima iz Prvog svjetskog rata, sjeća se onih koji su u njemu živjeli, ne samo s imenima ulica i trgova, već s velikom časti i ponosom.

 

 

GEOGRAFIJA I KLIMA

 

U regiji preovladava mediteranska klima. Zbog svog

položaja u Egejskoj regiji, zime su tople i kišne, a

ljeta vruća i suha. Postoje dani „stalnih vjetrova“.

Ljetna temperatura u prosjeku iznosi 24-34° C. Ljeti,

kada se okolina „rastapa“ od vrućine, regiju Ayvalık

„hlade“ vjetrovi te daju „snagu“ maslinicima koji

rastu u regiji, te time aromatiziraju ulje.

 

Smješten na sjeveru regije Egejskog mora, Ayvalık

pripada distriktu Balıkesir. Prostor bogat borovom

šumom i maslinicima. Kao što smo već naglasili,

nalazi se na obali Egejskog mora. Regija Ayvalık graniči sa Gömeç na sjeveroistoku, distriktima Dikili i Bergama na jugu, Izmirom i Egejskim morem na zapadu. Prekoputa Ayvalık-a je ostrvo Lesbos koje je središte geografske regije Sjevernih Egejskih ostrva, te je iz centra Ayvalık-a vidljiv golim okom.

 

Ayvalık, grad izgrađen na stijenama koje geološki pripadaju vulkanskim periodima, bio je izvor građevinskih materijala s „Sarımsak Taşı“ je korišten od strane stanovnika regije od prvih dana naseljavanja. Ostrvo Maden, koje se nalazi na krajnjim tačkama ostrva Alibey, odnosno Cunda s pogledom na Egejsko more, godinama se koristi kao olovna ruda.

 

Regija Ayvalık je uspostavljen na površini od 265 km² i geografski je uključena u Egejsku regiju, te je administrativno u granicama Mramorne regije. Kako planine leže okomito na more, u regiji Ayvalık, obale su razdvojene i na njima su se formirali nanosi i uvale. Obala regije na Egejskom mora duga je 34 km.

cunda-manzarasi.jpg
AYVALIK.jpg
a0d61ad2b9033f6f92aef410dca05012.jpg
ayvalik-1900ler.jpg
12136-ipala-150-950px.jpg